Obecnie jest utożsamiana prawie wyłącznie z herbatką uspokajającą. Mało kto, docenia jej właściwości lecznicze, oraz niezwykłe walory smakowe. A szkoda, bo nazywanana nie bez przyczyny przez Paracelusa eliksirem życia roślina, jest nie tylko zdowa, ale również wyróżnia się - niezwykłym wśród rosnących w Polsce ziół - slodkim, orzeżwiającym aromatem. Melisa - królowa lata - Dlaczego warto mieć ją w ogródku i na parapecie?
W greckiej mitologii imię Melissa nosiła nimfa, która karmiła kozim mlekiem i miodem ukrytego na Krecie Zeusa, za co w nagrodę została przemieniona w pszczołę-matkę. Pierwsze wzmianki o samej roślinie, np. u Teofrasta, potwierdzają, że zioło było słusznie uważane za miododajne i szczególnie lubiane przez pszczoły. Również i w polskich traktatach zielarskich spotykamy nazwy oddające związek z pracowitymi owadami – bywa nazywana “rojownikiem”, “pszczelnikiem” czy “miodówką”, a w wielu regionach Polski ludowa tradycja nakazywała nacierać nowe ule melisą, aby zwabić pszczoły.
W starożytności i średniowieczu doceniano melisę przedewszystki za właściwości lecznicze, Uważano ją za środek “rozgrzewający, wysuszający, ścierający, otwierający, wywodzący, trawiący, spajający, gojący i posilający”. Już wtedy mówiono o jej właściwościach “rozweselających” i poprawiających nastrój.
Wino z melisy
Starożytni kąpali się w naparach z melisy, jednak choć przetwory z melisy rzeczywiście kojąco wpływają na cerę i dość często wykorzystywane są we współczesnej kosmetyce, przez stulecia większą wagę przykładano do destylatów z Melisae.Wino melisowe – nazywane “eliksirem życia” – było jednym z wielu lekarstw nad jakimi pracował słynny Paracelsus, który miał roślinę w wysokiej estymie. Melisa była również jednym z podstawowych składników “karmelitańskiej duszy” – wódki sporządzanej przez paryskich karmelitów od 1611 roku, a uważanej za remedium na długi szereg utrapień – począwszy od migren, a skończywszy na złych urokach.
Eliksir zdrowia
O ile współczesne ziołolecznictwo nie wypowiada się na temat złych uroków, o tyle potwierdza wiele ze starych teorii: melisa działa uspokajająco i antydepresyjnie; łagodzi bóle głowy i menstruacyjne; zmniejsza wzdęcia i rozkurcza mięśnie gładkie jelit; pomaga przy rozstrojach żołądka; schładza organizm podczas gorączki.
Zioła w kuchni - przepisy na potrawy z melisą
Świeże liście melisy są ponadto ciekawą, choć rzadko stosowaną przyprawą o wyraźnym smaku i aromacie przypominającym trawę cytrynową. Intensywny, rześki zapach o orientalnej nucie świetnie sprawdza się w propozycjach dań na upały i gorące, letnie dni.
- Na upały najlepsza jest lekkostrawna ryba. Zamiast klasycznego rozmarynu, pstrąga można przyprawić świeżą gałązką melisy. Przepis sprawdza się nie tylko na grilu, ale i w piekarniku - Grilowany pstrąg z melisą i cytryną
- Orzeżwiający aromat melisy sprawia że swojskie ziemniaki i kurczak zamieniają się z narodowy specjał kuchni marokańskiej: Aromatyczny tazin z kurczaka
- Lepienie pierogów to wyzwanie dla wytrwałych, ale efekt jest godny ciężkiej pracy. Dla miłośników kuchni śródziemnomorskiej: Pierogi z twarogiem, pomidorami i melisą
- Orzeżwiający duet melisy i melona. Idealny na letnie upały jako lekki deser, lub mała przegryzka w ciągu dnia: Melisa & melon
- Melisa sprawdza się również, w zestawach z innymi owocami. Cytrynowy aromat ciekawie komponuje się z malinami, jabłkami, pomarańczami, albo jak tu truskawką i bananem: Lekka sałatka owocowa
Pani Jekyll
Tagi: Ekologia, Green Power, Kuchnia, Zdrowie
